امپراتوری عثمانی

امپراتوری عثمانی یک قدرت سیاسی امپراتوری بود که از ۱۲۹۹ تا ۱۹۲۲ میلادی در منطقه مدیترانه حکومت می‌کرد. این امپراتوری در اوج قدرت خود (قرن ۱۶ میلادی) مناطق آسیای صغیر، اکثر خاورمیانه، قسمت‌هایی از شمال آفریقا، قسمت جنوب شرقی اروپا تا قفقاز را شامل می‌شد. قلمرو رسمی حکومت عثمانی در اوج قدرت به ۵/۶ میلیون کیلومتر مربع می‌رسید

منشاء عثمانیان

عثمانیان شاخه‌ای از ترکهای اوغوز بودند که در اواخر امپراتوری سلجوقیان ازترکستان به آسیای صغیر کوچ کردند. در آن زمان سلجوقیان روم که قسمتی از سلسله دولتهای سلجوقی بودند در این سرزمین فرمان می‌راندند. ترکان عثمانی اندک اندک در نواحی غرب آناتولی به یک قدرت منطقه‌ای و متحد سلاجقه تبدیل شدند وبعدا جانشین سلجوقیان گشتند. ایشان نام خود را از عثمان که رهبر ایل ایشان بود گرفته بودند.

نخستین شاه سرشناس ایشان سلطان محمد دوم معروف به سلطان محمد فاتح، بود که توانست یا چیرگی بر قسطنطنیه (استانبول) به فرمانروائی امپراتوری روم شرقی پایان دهد. تاریخنگاران این زمان را پایان قرون وسطی و آغازرنسانس می‌دانند.

سلطان سلیم نوهٔ سلطان محمد بود که در جنگ چالدران شاه اسماعیل اول صفوی را در سال ۱۵۱۴ میلادی شکست داد و عثمانی بر مناطق غربی ایران دست یافت در نتیجه نواحی غرب ایران که شامل آذربایجان، سرزمین کردستان، و عراق بود از ایران جدا شد. در جنگ‌های بعدی آذربایجان به ایران برگردانده شد ولی سرزمین کردستان و عراق تحت کنترل عثمانی باقی ماندند.

سلطان سلیم با چیرگی بر سرزمینهای اسلامی خود را خلیفهء اسلام خواند. سلیمان قانونی فرزند او همدوره با شاه تهماسب صفوی بود و نیروهایش را تا پشت دروازه‌های وین هم رساند.

 اقتدار و شکوه امپراتوری عثمانی

علامت امپراتوری عثمانی

دولت عثمانی به عنوان بزرگ‌ترین و پهناورترین دولت اسلامی پس از فروپاشی خلافت عباسی شناخته می‌شود. این دولت در سده‌های هفتم و هشتم هجری (سیزدهم و چهاردهم میلادی) در سرزمین آناتولی ظهور کرد. از سده چهاردهم، به رهبری بایزید اول (ایلدرم بایزید)، قلمرو آن در قاره اروپا گسترش چشمگیر یافت و در اوائل نیمه دوم سده پانزدهم با فتح قسطنطنیه، به رهبری سلطان محمد دوم (فاتح)، در مقام تنها وارث امپراتوری امپراتوری روم شرقی (بیزانس) جای گرفت. بدینسان، در پایان سده پانزدهم دولت عثمانی به اوج اقتدار و شکوه خود دست یافت؛ اقتدار و شکوهی که بیش از یک سده دوام آورد. در این دوران، عثمانی نه تنها - از نظر وسعت قلمرو و کثرت اتباع{دولت عثمانی شامل قلمروهای آناتولی و سوریه و فلسطین و عراق و ارمنستان و کردستان در آسیا و مصر و لیبی در آفریقا و بلغارستان و یونان و صربستان و آلبانی و بوسنی و رومانی را در اروپا شامل می شد}، اقتدار نظامی و سیاسی، نظم و سامان اجتماعی و ثروت دولت و سعادت و رفاه ملت - اولین دولت اروپایی به شمار می‌رفت، بلکه از نیمه سده شانزدهم میلادی خود را وارث رسمی خلافت اسلامی و رهبر جهان اسلام نیز می‌دانست. در این زمان عثمانی کشوری پهناور بود که قلمرو آن در اروپا تا نزدیکی شهر وین (پایتخت امپراتوری هابسبورگ) امتداد داشت، بخش عمده سرزمین‌های جنوب دریای مدیترانه و شبه جزیره عربستان را دربرمی گرفت، از شمال به رود دن و از شرق به مرزهای ایران محدود بود. از منظر اروپاییان غربی این دولت مهم‌ترین تجلی تمدن اسلامی به شمار می‌رفت و دادوستد و تعارض‌های فرهنگی و سیاسی و نظامی با آن نقش اصلی در تکوین انگاره‌ای داشت که غربیان از اسلام کسب کردند.

سرآغاز انحطاط امپراتوری عثمانی

مورخین مرگ سلیمان قانونی (۲۰ صفر ۹۷۴ ق./ ۵ سپتامبر ۱۵۶۶ م.) را نقطه عطفی در تاریخ عثمانی و سرآغاز فرایند انحطاط تدر یجی این دولت می‌دانند. در واقع، این انحطاط هر چند در اواخر سده شانزدهم میلادی، پس از مرگ سلیمان، رخ نمود و در نیمه اول سده هفدهم شتاب گرفت، ولی بنیانها ی اجتماعی آن در دوران حکومت سلیمان و در اوج شکوه دولت عثمانی تکوین یافت.

سیر افول مداوم دولت عثمانی مقارن و همپیوند با سیر ظهور و اعتلای روزافزون تمدن جدیدی است که در اروپای غربی سربرکشید. این دو تحول مواز ی بخش مهمی از فرایند عظیمی را شکل داد که سرنوشت بشر یت را در طول سده‌های اخیر رقم زد و سرانجام در اوایل سده بیستم میلادی جغرافیای سیاسی کنونی جهان را پدید آورد.

عوامل انحطاط امپراتوری عثمانی

در بررسی علل انحطاط عثمانی باید نقش عوامل چهارگانه:

  • افزایش جمعیت و عدم تناسب آن با اراضی زیرکشت،
  • تأثیر سلطه غربیان بر قاره اروپا و ظهور اقتصاد جدید پلانت کاری،
  • گشایش راه دریایی تجارت غرب با شرق،
  • خرابکاری و مقابله نظامی و اطلاعاتی قدرت‌های اروپایی معارض عثمانی،
  • پیشرفت اروپایی‌ها از لحاظ نظامی و تولید اسلحه‌های بهتر و عقب ماندن عثمانیان از لحاظ فناوری نظامی.

را اصلی دانست و دو عامل بعدی رشد فساد در ساختار سیاسی و تحجر اندیشه دینی و سیاسی را فرعی تلقی کرد.

بنابراین، فساد در ساختار سیاسی و تحجر در اندیشه دینی را نباید به‌عنوان عواملی تعیین کننده و سرنوشت ساز ارز یابی کرد. برای رسیدن به شناختی عینی و به دور از ذهنگرایی و خیالپردازی از علل واقعی تفوق غرب و افول عثمانی، و سایر دولتهای غیر غربی، باید بر نقش عوامل چهارگانه نخستین تأکید کرد و فساد در ساختار سیاسی و تحجر در اندیشه و ایستایی در فرهنگ را بنوبه خود به عنوان پیامد و معلول عوامل فوق بشناسیم.نابودی امپراتوری عثمانی

امپراتوری عثمانی سالها چون ابرقدرتی بر گوشه‌ای از جهان دربرگیرندهٔ، سرزمین کردستان، سرزمینهای عربی، آسیای صغیر و بالکان فرمان‌راندند. با شکست در جنگ جهانی اول امپراتوری عثمانی فروپاشید و جای خود را به ترکیه داد. پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی و پیدایش کشور جمهوری ترکیه این نواحی به دست کشورهای پیروز در جنگ، بعضا تقسیم و یا مستقل گردیدند.

 

Ottoman Empire was a political power from 1299 to 1922 AD in the Mediterranean region ruled. The empire at the height of its power (16th century AD) Anatolia regions, most of the Middle East, parts of northern Africa, southeastern Europe to the Caucasus area covered. Official Ottoman territory in peak power 5 / 6 million square kilometers seemed

Ottoman origin

Avghvz Ottoman Turks were a branch of the Seljuk Empire in the late Aztrkstan moved to Asia Minor. At the time, leaving part of the Seljuk dynasty Seljuk states were in this land Myrandnd command. Ottoman Turks gradually in West Anatolia regions as a regional power and ally Vbda Salajegheh became deputy searched the Seljuks. Named after their leader Osman had his tribe had been.

His first prominent Sultan Muhammad Shah II, known as Sultan Muhammad Fateh, who was able to dominate or Constantinople (Istanbul) to end the reign of Eastern Roman Empire. The historians of medieval times and the end Ghazrnsans know.

Grandson of Sultan Mohammed Sultan Selim was at war Chaldoran first Safavid Shah Ismail in the year 1514 AD and defeated the Ottomans on the western areas achieved a result which includes areas of Iran, West Azerbaijan, Kurdistan territories, Iraq and Iran were isolated. In the next war, but returned to Iran, Azerbaijan, Kurdistan and Iraqi territories remained under Ottoman control.

Sultan Selim with his domination over the Islamic lands of Islam Khlyfh’ calls. Law with his son Solomon Hmdvrh Thmasb Safavid Shah and his forces to bring back the gates of Vienna.

 
Power and glory of the Ottoman Empire
 

Mark Ottoman Empire
Ottoman government as the largest and Phnavrtryn Islamic state after the collapse of the Abbasid Caliphate is known. The government in the seventh and eighth centuries AH (XIII and XIV AD) emerged in the land of Anatolia. From the fourteenth century, led the first Bayazid (Bayazid Ayldrm), its territory was a dramatic expansion in continental Europe and early in the second half of the fifteenth century with the conquest of Constantinople, led by Sultan Mohammed II (conqueror), the only heir to the official Empire Eastern Roman Empire ( Byzantine) took place. Thus, at the end of the fifteenth century, Ottoman power and glory to its peak reached; power and glory that lasted more than a century. During this period, the Ottoman not only - in terms of scope and breadth plurality Ottoman nationals {include Anatolia, Syria and the Palestinian territories and Iraq and Kurdistan and Armenia in Asia and Africa, Egypt and Libya and Bulgaria, and Greece and Serbia and Albania and Bosnia and Romania was included in Europe}, political and military authority, order and social order of wealth and prosperity and the welfare state and the nation - the first European state was considered, but from the sixteenth century half of his official heir and leader of the Islamic caliphate, the Muslim world knew well. At this time, the Ottoman state was a vast territory in Europe to near Vienna (the capital of the empire Habsbvrg) was extended, the bulk lands south of the Mediterranean Sea and includes the Arabian Peninsula took Dan to the north and the East River to the Iranian border limit was. Western European perspective the most important manifestation of the Government of the Islamic civilization was considered, and trade and cultural and political and military conflicts with its role in the development of western Angarhay that Islam did not win.

Decline of the Ottoman Empire beginning
Legal historians death of Solomon (20th Safar 974 AH. / September 5, 1566 CE.) The turning point in Ottoman history and beginning the process of degeneration Tdr Yjy know this government. In fact, though the decline in the late sixteenth century, after the death of Solomon, and can occur in the first half of the seventeenth century were accelerated, but the social foundation of the reign of Solomon and the peak was magnificent Ottoman development.

Continuous decline of the Ottoman government, garlic and Hmpyvnd coincide with garlic and promote the emergence of a new civilization that is growing in Western Europe Srbrkshyd. The parallel development of two important parts of that process to form a huge human destiny Provincial Reconstruction during recent centuries and eventually marked the early twentieth century AD is now the world's geopolitical changes.

Factors in the decline of the Ottoman Empire
The causes of Ottoman decline to four factors:

Population growth and its disproportion Zyrksht lands,
Impact of Western domination of Europe and the emergence of new economy business plant,
Opening with the East West trade lane,
Sabotage and military intelligence and counter hostile European powers Ottoman
Europeans in terms of military development and production of better tracking and fall behind in terms of Ottoman military technology.
Two factors considered the next major corruption in the political structure and religious ideas and political ossification be considered minor.

Therefore, corruption in the political structure and ossification in the religious ideas should not be as decisive factors determining and troubleshooting will currency. To achieve the objective cognitive and away from the real causes of fantasy Zhngrayy and West and the decline of Ottoman supremacy, and other non-Western states, the first four factors should be emphasized, corruption, and ossification in the political structure in the stagnation of thought and culture in turn as a consequence of their disabilities and recognize these factors. destruction of the Ottoman Empire

Years of the Ottoman Empire on the corner of the world's superpower because encompasses land of Kurdistan, Arabic lands, Frmanrandnd Asia Minor and the Balkans. Defeat in World War I Ottoman Empire collapsed and was replaced with Turkey. After the collapse of the Ottoman Empire and the emergence of the Turkish Republic states to win these areas in conflict, sometimes split or were independent.



منبع:وکی پدیا | بازديد از پست:128 | امتياز به پست: امپراتوری-عثمانی امپراتوری-عثمانی امپراتوری-عثمانی امپراتوری-عثمانی امپراتوری-عثمانی نتيجه: 400 امتياز توسط 131 نفر
ارسال شده توسط در تاريخ 02/02/1390 ساعت عدم نمايش | نظرات(0)
ارسال نظر
New Page 2
نام شما:
آدرس وب سايت:
پست الکترونيک:
پيام شما: درج شکلک
  نظر خصوصی
 
کد امنيتي:
 

صفحات نظرات :1  |